De Wet tot behoud van cultuurbezit (Wbc) geeft aan de eigenaar van een wettelijk beschermd voorwerp of verzameling enkele voordelen. Deze zijn vooral op financieel en juridisch gebied.
De Nederlandse staat heeft een budget gereserveerd voor de restauratie van wettelijk beschermde voorwerpen. Hiervoor is jaarlijks ongeveer € 200.000 beschikbaar. De subsidie kan oplopen tot 60% van de variabele kosten. De eigenaar kan een aanvraag voor een restauratiesubsidie indienen bij de Mondriaan Stichting te Amsterdam, met toevoeging van een restauratieplan en begroting.
Voor privé-eigenaren van wettelijk beschermde voorwerpen bestaat op grond van de kwijtscheldingsregeling 'Betaling van erfbelasting in de vorm van kunstvoorwerpen' de mogelijkheid een beschermd voorwerp aan de Staat aan te bieden ter voldoening van (een deel van) erfbelasting. Men noemt dit ook wel betaling van erfbelasting in natura. De erfbelasting die zo voldaan kan worden, bedraagt maximaal 120% van de waarde van het voorwerp. Een verzoek om betaling van erfbelasting in natura kan worden ingediend bij het ministerie van Financiën. Meer informatie over de kwijtscheldingsregeling vindt u in de folder 'Kunst uit een erfenis?' van de Belastingdienst.
Met de in 2009 van kracht geworden Implementatiewet UNESCO-verdrag 1970 is de bescherming van Wbc-voorwerpen uitgebreid naar inmiddels bijna 120 aangesloten verdragsstaten. Het UNESCO-verdrag 1970 beoogt de onrechtmatige invoer, uitvoer of eigendomsoverdracht tegen te gaan. Het verbod hierop in de Implementatiewet maakt het mogelijk om wettelijk beschermde voorwerpen terug te vorderen via de autoriteiten in een aangesloten verdragsstaat. De bescherming via dit mondiale verdrag is een uitbreiding van de al bestaande richtlijn 93/7 binnen het grondgebied van de EU. Deze betreft de teruggave van cultuurgoederen die op onrechtmatige wijze buiten het grondgebied van een lidstaat zijn gebracht.