De moderne maatschappij beheert haar informatie steeds meer in zogenaamde digitale ketens. Bij keteninformatisering gaat het met name om (verbeterde) informatie-uitwisseling tussen de partners die deel uitmaken van een keten. Doordat organisaties en instellingen gebruik gaan maken van elkaars gegevensbestanden kan een beter overzicht ontstaan van wat zich afspeelt in de keten. Deze keteninformatisering gaat dus over de grenzen van de eigen organisatie heen. Dit stelt grote uitdagingen aan de sturing en beheersing van die informatie en vraagt veel meer standaardisatie en samenwerking dan tot nu toe het geval is.
De Archiefwet is van toepassing op archiefbescheiden die in ketens van overheidsorganisaties worden gevormd en beheerd. Omdat er vaak verschillende (onderdelen van) overheidsorganisaties betrokken zijn bij keteninformatisering is het van groot belang dat partijen het digitaal archiefbeheer binnen de keten integraal regelen en onderlinge afspraken maken over de verantwoordelijkheid voor de borging van (delen van) de archiefbescheiden. Het gevaar bestaat namelijk dat ketenpartners van elkaar niet weten waar de verantwoordelijkheid van de ene instantie ophoudt en waar die van de volgende begint. Als dit niet gebeurt, is het risico groot dat de volledigheid en betrouwbaarheid van de vastgelegde en gedeelde gegevens niet meer kan worden gegarandeerd.
De publicatie Praktische keteninformatisering (2006) geeft meer inzicht in de problematiek en biedt oplossingen voor het samen werken aan gedeelde informatie in ketens en netwerken.