Nummer 49, maart 2010
Hierbij ontvangt u het maartnummer van onze Nieuwsbrief 2010. In dit nummer vertellen wij u over de plannen van de nieuwe hoofdinspecteur Archieven, Arjen van der Kuijl. Andere belangrijke nieuwsfeiten zijn de publicatie van het jaarwerkprogramma 2010 van de Erfgoedinspectie en het rapport 'Informatiehuishouding van het Rijk; overzicht van een dynamisch vraagstuk', van de Algemene Rekenkamer.
Verder staan wij stil bij de nieuwe Archiefregeling en bij de methodiek van Programmatisch handhaven. Daarnaast informeren we u over enkele ontwikkelingen en nieuwtjes op het gebied van de digitale informatiehuishouding.
Arjen van der Kuijl is sinds 1 januari de nieuwe hoofdinspecteur Archieven en Collecties. Hij maakte begin 2009 de overstap van het ministerie van Justitie naar de Erfgoedinspectie, waar hij zich als programmacoördinator ondermeer bezig hield met de introductie van Programmatisch handhaven en andere vraagstukken van het toezichtbeleid.
Arjen van der Kuijl wil dit jaar op het terrein van Archieven inzetten op een stevige inbreng vanuit de Erfgoedinspectie op de door de minister van OCW (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) aangekondigde nieuwe Archiefvisie. Deze visie wordt in de zomer van 2010 verwacht. De visie zal zich met name richten op de erfgoedkant van de archiefvorming op alle niveaus van het binnenlands bestuur. Een aanpak die volgens Van der Kuijl gespiegeld moet worden door een visie van het ministerie van Binnenlandse Zaken op de bedrijfsvoering van informatiehuishouding op alle bestuurlijke niveaus. Arjen van der Kuijl zegt: 'Ik vind het daarbij belangrijk om ook steeds meer dat bestuur op de verantwoordelijkheid voor een goede informatiehuishouding aan te spreken en toe te zien op de introductie van kwaliteitssystemen, zodat de Erfgoedinspectie echt kan overgaan op systeemtoezicht'.
Een ander speerpunt is het inspectieproject Basiseisen. 'Dit project spreekt me aan omdat we daar als Erfgoedinspectie hebben gekozen heel selectief op een beperkt aantal punten een hele grote groep te inspecteren. Die aanpak heeft succes en gaan we herhalen op een ander thema. Ik denk aan vernietiging. Waar ik tenslotte ook veel waarde aan hecht is de nieuwe toezichtsvisie die we op het terrein van Archieven willen opstellen dit jaar. Een nieuwe Archiefregeling, de digitale revolutie, de commissie Oosting: hoe spelen we daar op in? We willen daar een toetsings- en waarderingskader aan toevoegen, een kader waarin we transparant vaststellen op welke zaken we vooral gaan letten en hoe we de elementen daarin wegen.'
De nieuwe hoofdinspecteur wil daarbij zo veel mogelijk de interactie zoeken met het toezichtveld, de kennisinstituten en de beleidsdirectie. Ook de consequente ketenbenadering wil hij zeker doorzetten: 'Het heeft geen zin om als Don Quichot, als eenling, molens te bestrijden, je moet altijd kijken welke rol ketenpartners in het grotere geheel spelen'.
Arjen van der Kuijl studeerde aan de Universiteit Leiden geschiedenis. Als beleidsadviseur en later ook leidinggevende op het Ministerie van Justitie hield hij zich bijna 20 jaar met diverse politie-vraagstukken bezig. Belangrijke projecten waren onder meer de samenvoeging van de gemeente- en rijkspolitie, de vernieuwing van het politieonderwijs, de internationale strafrechtelijke samenwerking en, de laatste jaren, de bestrijding van de georganiseerde criminaliteit en van de illegale kunsthandel.
Naar bovenDeze week heeft de Erfgoedinspectie het jaarwerkprogramma voor 2010 bekend gemaakt. Basis voor het werkplan vormt de jaarlijkse risicoanalyse die de Erfgoedinspectie uitvoert. Evenals in 2009 staan in 2010 de thema's 'behoud en duurzaamheid' en 'zelfregulering en kwaliteitszorg' centraal. Wat gaat de Erfgoedinspectie op het terrein van de informatiehuishouding in 2010 doen?
Binnen het risicogebied 'zelfregulering' richt de Erfgoedinspectie zich op de voorwaarden voor een deugdelijke informatiehuishouding. Zelfregulering en zelfevaluatie moeten tot een betere sturing en beheersing van de informatiehuishouding leiden, zodat risico's in de bedrijfsvoering, rechtsbescherming en verantwoording teruglopen. Binnen dit thema zijn dit jaar de volgende twee projecten gepland:
1) Uitvoering diverse actielijnen Informatie op Orde
In de visienota Informatie op Orde heeft het Kabinet in 2006 aangekondigd via zelfregulering en zelfevaluatie bij de departementen een betere sturing en beheersing van hun informatiehuishouding te willen realiseren. Centraal hierin staat de Baseline. Langs deze weg kan de kwaliteit van de informatiehuishouding sterk verbeterd worden. Wanneer dit succesvol gebeurt, kan de Erfgoedinspectie haar toezicht op de departementen meer op afstand uitvoeren. Doel van het meerjarige inspectieprogramma (het eerste rapport wordt binnenkort gepubliceerd) is inzicht te krijgen in de wijze en het tempo van invoering van zelfregulering en zelfevaluatie en dit proces 'bij te sturen'. De Erfgoedinspectie volgt in 2010 ook de uitvoering van twee andere actielijnen van Informatie op Orde, namelijk het ontwikkelen en beproeven van een nieuwe selectiemethodiek en de herziening van de Archiefwet in samenhang met andere informatiewetten. Vanuit haar kennis van de uitvoeringspraktijk wil de inspectie hieraan een actieve bijdrage leveren.
2) De naleving van drie archiefwettelijke basiseisen
Uit de jaarlijkse monitor informatiehuishouding, die in 2010 opgaat in de Monitor Erfgoedinspectie, bleek dat een groot aantal organisaties, waaronder veel zelfstandige bestuursorganen, niet voldeden aan drie belangrijke basiseisen van de archiefwetgeving (beheersregels, bestandsoverzicht, selectielijst). Dit is een indicatie dat het archiefbeheer bij deze organisaties ernstige tekortkomingen vertoont en dat er op het gebied van de informatiehuishouding risico's gelopen worden. Uit de monitor blijkt ook geen spontane verbetering van de naleving van de archiefwetgeving. Daarom is de Erfgoedinspectie in 2008 een grote meerjarige inspectieronde bij ruim tweehonderd organisaties begonnen, met als doel dat deze binnen een redelijke termijn aan de drie basiseisen zullen voldoen. De resultaten over de eerste twee jaar zijn positief. De Erfgoedinspectie wil met deze inspectieronde niet alleen een concrete naleving van de drie genoemde archiefwettelijke basisvoorwaarden bereiken, maar ook een ruimere bekendheid met de wet- en regelgeving bij de zorgdragers en, op de langere termijn, een over de gehele linie verbeterd nalevingsgedrag. In 2010 en 2011 wordt het project afgesloten met respectievelijk een laatste 'tranche' organisaties en de afronding van de afspraken die met de organisaties zijn gemaakt. In 2011/2012 zal een samenvattende rapportage verschijnen, waarin tevens de effecten op de naleving worden gepresenteerd.
Binnen het risicogebied 'behoud en duurzaamheid' focust de Erfgoedinspectie op de uitvoering van een aantal archiefwettelijke eisen. Binnen dit thema zijn dit jaar de volgende twee projecten gepland:
1) Slagvaardige informatievoorziening in buitengewone omstandigheden
Het belang van een goede informatiehuishouding komt pregnant naar voren in crisisomstandigheden of bij parlementaire onderzoeken. Dan blijkt of de overheid zijn informatiehuishouding op orde heeft en/of brengt. Het onderzoek van de Erfgoedinspectie is tweeledig. Enerzijds wil ze onderzoeken of de overheid in crisisomstandigheden (bijvoorbeeld kredietcrisis, epidemieën) in haar informatiehuishouding daarop anticipeert en zo haar bedrijfsvoering en verantwoording adequaat kan ondersteunen. Anderzijds wil de Erfgoedinspectie onderzoeken hoe de kwaliteit van de overheidsinformatie (volledigheid, toegankelijkheid, beschikbaarheid) bij een parlementair onderzoek ervoor staat. Doel van het onderzoek is het 'risicobewustzijn' van de overheid met betrekking tot haar informatie(beheer) te vergroten, de kwaliteit ervan te verbeteren en het maatschappelijke gebruik te stimuleren. Een vorm van samenwerking met het Nationaal Archief wordt verkend.
2) Wegwerken achterstanden in de overbrenging
De afgelopen jaren hebben de departementen zich ingespannen de achterstanden in de overbrenging van archieven tot 1975 weg te werken. Dit project is inmiddels afgerond. De Erfgoedinspectie heeft daarover jaarlijks gerapporteerd. Inmiddels hebben de departementen een begin gemaakt met het wegwerken van de achterstanden van na 1975. Daartoe wordt door de departementen een gemeenschappelijke serviceorganisatie Doc-Direkt ingezet. De Erfgoedinspectie zal vanaf 2010 over het tienjarige project rapporteren. Daarbij wordt gekeken naar organisatie en inrichting, voortgangsbewaking en kwaliteit van bewerking en producten, opdat de overbrenging conform de archiefwettelijke eisen wordt gerealiseerd.
Reguliere werkzaamheden
Tenslotte zijn er nog onze reguliere activiteiten. Zo voert de Erfgoedinspectie sinds 2000 een jaarlijkse monitor uit bij de organisaties van de centrale overheid. Hiermee krijgen wij op hoofdlijnen inzicht in het archiefbeheer van uw organisatie en de veranderingen daarin. Binnenkort ontvangt uw organisatie een rapportage met basisgegevens over uw eigen informatiehuishouding. Ook kunt u dit jaar weer zes nieuwsbrieven van ons verwachten. Daarnaast zetten wij onze capaciteit in voor het uitvoeren van vervolginspecties en incidentinspecties en het geven van specifieke voorlichting.
Op 6 januari 2010 werd de Archiefregeling in de Staatscourant gepubliceerd. Het doel van de Archiefregeling is gelijk aan dat van de regelingen die ze vervangt: risico's van brand, water en vocht en natuurlijk of technologisch verval voorkomen en zo het blijvende behoud van erfgoed waarborgen. De Archiefregeling treedt per 1 april 2010 in werking.
Aard van de vernieuwing
De Archiefregeling (Ar) is geen echt nieuwe regeling. In de Ar zijn de huidige regelingen voor de duurzaamheid van archiefbescheiden, de geordende en toegankelijke staat van archiefbescheiden en bouw en inrichting van archiefruimten en archiefbewaarplaatsen geïntegreerd (verder: regelingen 11-13). Het aantal voorschriften is niet substantieel verminderd en de aanpassing leidde niet tot principiële wijzigingen. Zo is de reikwijdte hetzelfde gebleven: de regeling is alleen voor blijvend te bewaren erfgoedarchief bestemd. Evenmin leidde de aanpassing tot grote inhoudelijke wijzigingen: voor archiefruimten is bijvoorbeeld geen tegenhanger voor computerruimten gekomen.
Wat betekent de Archiefregeling voor u?
De vaststelling van de Ar betekent wel dat de eisen aan uw werk op een paar essentiële punten veranderen. De grootste verandering in de Ar is de systematiek. Bevatten de huidige regelingen nog veelal 'middel'voorschriften met een hoog technisch gehalte, in de nieuwe Ar zijn de voorschriften in de vorm van prestatie-eisen gegoten. Dit laatste betekent dat een overheidsorganisatie meer ruimte krijgt het gestelde, concrete doel te halen. De nadruk ligt daardoor op het 'wat', niet meer op het 'hoe'. Het voorgaande impliceert ook dat het 'waarom' en daarmee de structuur en de toelichting verbeterd moeten zijn.
Ter toelichting twee voorbeelden:
Voorbeeld 1
Regeling 12, art. 6: Specifieke standaarden voorgeschreven voor verschillende typen informatie (tekstbestanden, afbeeldingen, databases)
Archiefregeling Art. 26: 'Open' opslagformaten, die voldoen aan de prestatie-eis van valideerbaarheid en documenteerbaarheid
Voorbeeld 2
Regeling 12, art. 3, lid 4: Ramen zijn niet toegestaan.
Archiefregeling: Ramen zijn toegestaan, mits deze voldoen aan brandwerendheid van ten minste 60 minuten volgens NEN 6069: 2025
Kijk ook naar art. 3 en art. 27 in de Archiefregeling. Beide artikelen geven grote mogelijkheden voor een innovatieve, alternatieve benadering van de eisen in de voorschriften.
Op enkele punten is de Ar een verzwaring ten opzichte van de regelingen 11-13. Zo moeten archiefruimten voortaan voorzien zijn van rookmelders. Art. 16 schrijft voor dat het archiefbeheer voldoet aan toetsbare eisen van een door hem toe te passen kwaliteitssysteem.
Waarop moet u letten?
In de prestatienormen wordt veelal verwezen naar 'particuliere' normen, meestal NEN-ISO normen (zie bijlage 1 van de Ar). Het aantal hiervan is toegenomen. Deze normen bevatten eisen voor:
1. meetmethoden;
2. proces- en productnormen;
3. berekeningsnormen.
Onderwerpen zijn bijv. brandwerendheid, inbraakveiligheid, draagkracht of informatie- en archiefmanagement.
Het eerste en derde soort normen hoeft een overheidsorganisatie doorgaans niet zelf in huis te hebben, wel de fabrikant, leverancier, aannemer of architect. De overheidsorganisatie moet de Erfgoedinspectie desgevraagd kunnen aantonen dat de voorzieningen aan de normen voldoen.
De meer inhoudelijke normen (die tot de tweede soort normen behoren) moet de organisatie wel aanschaffen en 'kennen'. En uiteraard uitvoeren. Een voorbeeld hiervan is de eis in art. 19 om in een metadataschema 'als bedoeld in NEN-ISO 23081 'gegevens over gegevens' vast te leggen.
Niet alle regels zijn op u van toepassing. De Ar bevat in hoofdstuk 6 voorschriften die alleen voor de erfgoedinstellingen gelden. Sommige voorschriften zijn niet van toepassing als u niet beschikt over bepaalde materialen, zoals films of fotomateriaal.
Algemene voorlichting door Nationaal Archief
Het Nationaal Archief (NA) verzorgt de algemene voorlichting over de Ar. Daarin gaat het NA in op de achtergrond, de bedoeling en de interpretatie van de regeling. Er is op dit moment een klein aantal 'veel gestelde vragen' beantwoord. Het is de bedoeling dat deze 'FAQ's' met uw vragen worden uitgebreid. Omdat de Ar zoals gezegd een regeling met vele open bepalingen is, nodigt deze u ook uit tot het stellen van vragen. Het Nationaal Archief zal begin april de content op haar website sterk uitbreiden.
Voorlichting Erfgoedinspectie
Zoals u weet, geeft de Erfgoedinspectie algemene voorlichting over de uitvoering van de voorschriften. Wet- en regelgeving impliceert organisatieverandering. Hoe moet u de regeling binnen uw organisatie implementeren? Daarover kunt u in de toekomst nieuwsberichten, vragen en antwoorden, informatiebladen en handreikingen op onze website vinden. De huidige tekst wordt vanaf heden aangepast zodat per 1 april de website aan de Ar is aangepast. Enkele instrumenten zijn nog in bewerking, zoals het programma van technische eisen voor archiefruimten, waarover we momenteel met de Rijksgebouwendienst overleg voeren.
Plaats van de regeling in de archiefwetgeving
Tot slot is het misschien goed er op te wijzen dat de Archiefregeling niet een herziening van de archiefwetgeving kan zijn, of daarop te veel kan anticiperen. Daartoe is uiteraard een principiëler debat over de visie, doelen, organisatie en inrichting van de informatiehuishouding van de overheid nodig. Deze wordt dit jaar in het kader van het programma Modernisering Informatiehouding (de opvolger van Informatie op Orde) gevoerd.
De Algemene Rekenkamer heeft op 11 februari 2010 de achtergrondstudie Informatiehuishouding van het Rijk; overzicht van een dynamisch vraagstuk, aan de Tweede Kamer aangeboden. De Rekenkamer constateert dat het op orde brengen van de informatiehuishouding een taai probleem vormt, waarvoor ook zij niet direct een oplossing weet. In de studie geeft ze een beeld van het vraagstuk, maar doet ze nog geen aanbevelingen.
De Algemene Rekenkamer stelt wel vast dat in ieder geval de volgende punten dringend aandacht vereisen:
• Bestuurders overschatten de mogelijkheden van ICT (Informatie en Communicatietechnologie) om de problemen aan te pakken. Tegelijkertijd onderschatten ze de hoeveelheid tijd, geld en menskracht die ICT-projecten kosten.
• Omdat de dertien departementen zelf verantwoordelijk zijn voor uitvoering van een rijksbreed beleid, kunnen er grote verschillen optreden in uitvoering en zeker in tempo.
• De huidige aanpak richt zich op bestaande problemen, maar niet op gedigitaliseerde informatie als e-mail, sms en twitter. Een visie op huidige en toekomstige technologische ontwikkelingen ontbreekt.
Volgens de Rekenkamer worstelt het rijk al jaren lang met zijn informatiehuishouding. In de slotbeschouwing schrijft de Rekenkamer:'Als we de afgelopen drie decennia overzien, constateren we het patroon dat met een eenmalige actie een op dat moment actueel deelvraagstuk wordt aangepakt, waarna het enthousiasme weer wegebt totdat het volgende rapport verschijnt en er een ander vraagstuk wordt aangepakt. Oplossingen zijn (nog) niet voorhanden of oplossingen zijn er wel, maar zijn nog niet overal als standaard ingevoerd, waardoor problemen zich hebben opgestapeld. Verder zien we over de gehele linie een overschatting van technologische oplossingen. Al eerder waarschuwden wij voor de valkuil van ICT-enthousiasme: bestuurders hebben vaak onvoldoende zicht op de mogelijkheden, en vooral op de onmogelijkheden van ICT. Dat verhoogt het risico dat ze technische mogelijkheden overschatten. Tegelijkertijd onderschatten ze de hoeveelheid tijd, geld en menskracht die de daadwerkelijke realisatie van ICT-projecten zal gaan kosten. Het vraagstuk vereist voortdurende aandacht'.
Gezien het grote belang van het vraagstuk wil de Rekenkamer helpen bij het zoeken naar oplossingen. De Rekenkamer onderkent dat het Rijk voor haar handelen afhankelijk is van een goede informatievoorziening. De coördinerende ministeries van OCW (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) en BZK (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) staan positief tegenover die actieve rol, zo blijkt uit hun gemeenschappelijke reactie.
Naar bovenDe Erfgoedinspectie voert op dit moment twee pilots uit op het gebied van Programmatisch handhaven. Andere handhavingdiensten zoals bijvoorbeeld de Belastingdienst, de IND (Immigratie- en Naturalisatiedienst) en de VROM(Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer)-Inspectie gingen de Erfgoedinspectie voor in de invoering van deze methode. Programmatisch handhaven is kort gezegd een methodiek die helpt om handhaving effectiever te maken. Het geeft ons informatie over de naleving van regelgeving en over de gevolgen van overtredingen.
Kenmerk van Programmatisch handhaven is dat het gedrag van mensen binnen de doelgroep (in dit geval de organisaties die onder ons toezicht vallen) als uitgangspunt wordt genomen. Het gedrag van mensen is immers de bepalende factor bij het bereiken van het door de minister van OCW (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) vastgestelde beleidsdoel: een kwalitatief goede informatiehuishouding van de centrale overheid en de bescherming van het erfgoed. De vraag waarom zorgdragers zich op een bepaalde manier gedragen en de gestelde regels al dan niet naleven is essentieel. Bijvoorbeeld:
• Zijn de regels helder of niet?
• Is het profijtelijk ze niet na te leven?
• Zijn de sancties op niet-naleving te licht?
• Wordt het belang van de regels niet gedeeld?
Binnen de pilot over de rijksmusea bij de Erfgoedinspectie werd door het stellen van deze vragen bijvoorbeeld duidelijk dat de regels bij een bepaalde groep zorgdragers niet bekend was.
Binnen Programmatisch handhaven wordt het proces van toezicht systematisch ontleed:
• Wat zijn de risico's?
• Welke risico's willen we met prioriteit aanpakken?
• Welke gedrag binnen de doelgroep maakt dat deze risico's ontstaan?
• Welke interventies van de toezichthouder hebben de grootste kans op effect?
• Bereiken de uitgevoerde interventies hun doel?
Een nieuwe interventiestrategie is de uitkomst van een dergelijke aanpak. Een ander kenmerk van Programmatisch handhaven is de transparantie: zo wordt bijvoorbeeld de risicoanalyse gedeeld met onze zorgdragers. Dat is niet alleen voor het creëren van een gezamenlijk beeld van de werkelijkheid en van draagvlak van belang, ook zullen deze partijen eerder de eigen verantwoordelijkheid voor het aandragen van oplossingen gaan zien. Ook de planmatige benadering en het feit dat er sprake is van een continu proces, waarin de Erfgoedinspectie ook kritisch kijkt naar de eigen aanpak, zijn aanleiding geweest om voor dit model te kiezen. Toepassing op het terrein van de Archiefwet is voorzien in 2011.
In deze rubriek aandacht voor nieuwe publicaties over Referentiearchitecturen van HEC (Het Expertisecentrum), het Streefbeeld Informatie van Waarde van Kennislab en uitleg over de Gateway methode.
1. Nieuwe publicaties
1.1 Referentiearchitecturen: Niet alleen voor architecten!
Eind 2009 publiceerde Het Expertise Centrum (HEC) een praktisch boekje, speciaal voor bestuurders, over het wat, het waarom en het hoe van referentiearchitecturen, papernote 29 Referentiearchitecturen: Niet alleen voor architecten! (november 2009). Referentiearchitecturen zijn voor bestuurders een relatief onbekend begrip. Omdat het een belangrijk onderwerp is maar relatief nieuw heeft HEC besloten om aan dit onderwerp een publicatie te wijden. Geen dikke verhandeling maar een praktisch boekje, speciaal voor bestuurders, over het wat, het waarom en het hoe. De papernote gaat in op wat referentiearchitecturen zijn, waarom ze er zijn, welke soorten referentiearchitecturen er bestaan en er wordt aandacht gegeven aan trends rond referentiearchitecturen. Heel belangrijk is dat de bestuurlijke relevantie wordt behandeld. Zijn referentiearchitecturen inderdaad door architecten voor architecten, zoals de NORA (Nederlandse Overheid Referentie Architectuur) stelt, of is er een bestuurlijke doelgroep? En welk probleem lost een referentiearchitectuur dan voor die doelgroep op? Uit een viertal cases blijkt de wijze waarop organisaties omgaan met referentiearchitecturen. Aan het einde van de publicatie zijn do´s en dont´s opgenomen die kunnen bijdragen aan het inzetten van referentiearchitecturen voor het verbeteren van organisaties.
1.2 Ready for take-off: Het streefbeeld Informatie van Waarde
Kennislab publiceerde onlangs het document Het streefbeeld Informatie van Waarde. Deze publicatie schetst de contouren van een toekomstgerichte rijksinformatiehuishouding. Het is geformuleerd door informatieprofessionals uit alle ministeries. Het doel is om (inter)departementaal verantwoordelijken te inspireren en richting te geven in de vervolgstap op het programma Modernisering Informatiehuishouding.
2. Gateway review
Sinds 2009 heeft het ministerie van BZK (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties) Gateway van de Britse overheid geadopteerd als de reviewmethode op projecten met een zware ICT (Informatie en Communicatietechnologie)-component binnen de Rijksoverheid. Gateway review helpt opdrachtgevers van projecten en programma's bij de toetsing of de ingezette koers het beoogde resultaat gaat opleveren. Kern van de Gateway review is dat een klein team van mensen met een vergelijkbare positie als de opdrachtgever van een project of programma – zogenaamde peers - op basis van hun kennis en ervaring het project in enkele dagen doorlicht. Binnen een week formuleert dit multidisciplinaire team een antwoord op de gestelde vragen en helpt hiermee de opdrachtgever en het project vooruit. De inzet van Gateway komt uit de maatregelenset die het Kabinet in juni 2008 aankondigde om de sturing en beheersing van grote projecten en programma's te verbeteren. De belangstelling voor Gateway is groot. Samen met Bureau Gateway introduceerde HEC de Gateway methode voor opdrachtgevers van projecten en programma's in Nederland. In maart 2007 publiceerde het HEC Papernote 22 Voor alle zekerheid, Over adviezen, audits en contra-expertises: een gids voor ICT-opdrachtgevers in de publieke sector. In dit boekje wordt antwoord gegeven op de vraag wat nu precies het verschil is tussen een advies, een audit en een contra-expertise. Ook besteedt het boekje aandacht aan de Gateway-Review.
Een voorbeeld van een Gateway review is te vinden in de onlangs aan de Tweede Kamer aangeboden rapportage Wederzijdse gijzeling in machteloosheid, of de AS van het Goede? NUP-review (10 december 2009). Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft de onderzoeksvraag geformuleerd: is de regie op het Nationaal Uitvoeringsprogramma (NUP) op dit moment voldoende effectief ingericht om de realisatie van het NUP te borgen en hoe moet in de regie van de e-overheid met de verandering in accent naar verplicht gebruik na 2010 rekening gehouden worden? De staatsecretaris stuurt haar reactie op dit rapport, uiterlijk 1 april, naar de Tweede Kamer.
Naar bovenDe website van de Erfgoedinspectie is in maart 2010 uitgebreid met twee inspectierapporten.
Inspectierapport bestuurlijke verantwoordelijkheid Commissiearchieven
Naar bovenErfgoedinspectie (IPC 3500)
Postbus 16478 2500 BL Den Haag
T 070-4124012 F 070-4124014
E-mail info@erfgoedinspectie.nl
Website www.erfgoedinspectie.nl
Wilt u zich abonneren? Klik dan hier.